Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

καινουρια γωνια

Σχεδον απο την αρχη της σχολικης χρονιας, ειχαμε καθιερωσει με την αδερφη μου, πρωινο καφεδακι στο παρκο. Μου αρεσε η ησυχια και η θεα και απολαμβανα πολυ αυτον τον καφε πριν ξεκινησω τη δουλεια. Τελη Οκτωβριου εκλεισε το μαγαζι. Οταν ειχαμε χρονο, ξεκινησαμε να πηγαινουμε σε ενα αλλο καφε, στην πλατεια της Θερμης. Ωραιος καφες, αλλα πολυ βαβουρα. Σημερα δεν ηταν καμια διαθεσιμη για καφεδακι. Ξεκινησα μονη λοιπον και στη διαδρομη βλεπω ενα γωνιακο καφε, οχι πολυ κεντρικα, με ομορφη διακοσμηση και ησυχια. Παρκαρα κατευθειαν, παρηγγειλα τον διπλο μου καπουτσινο και ανοιξα το βιβλιο μου. Τι ευτυχια! Λες και ανακαλυψα την Αμερικη. Εμοιζε λιγακι Νοεμβρης στην Constanta, με κρυο και απολαυστικο καπουτσινο με σπιτικη σαντιγι στο Epava.
Χθες δεν καταφερα να χουχουλιασω σπιτι τελικα. Χρειαστηκε να βγω για μια υποχρεωση. Οταν επεστρεψα, εφτιαξα πολυ νοστιμες φακες  - ή πεινουσα πολυ και μου φανηκαν ετσι- και ξεκινησα το βιβλιο μου. Τρελλη αισθηση. Μια να θελεις να καθυστερησεις την καθε σελιδα, μια να θελεις να το διαβασεις σε μια στιγμη. Τωρα καθομαι και ακουω το Ισμηνελι να μου διαβαζει "Στο καλο χελιδονακια".

.....και ξεκιναμε να στολιζουμε!

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Le temps de cerises

Απο εκεινο, το πρωτο απογευμα που ειδα την κυρια Φροσω να διαβαζει αυτο το βιβλιο στον ροζ καναπε μου, εξω στο σαλονακι, περιμενοντας τον συζυγο της, ηξερα οτι το θελω. Ειχε κατι το προσωπο της. Λες και αντανακλουσαν καποιο χρωμα πανω της τα οσα διαβαζε. Μια φθινοπωρινη συγχορδια χρωματων κι ας εχει τιτλο αλλης εποχης. Το παρηγγειλα και χθες το βραδυ το ειχα στα χερια μου. Αχ αυτες οι πρωτες στιγμες που ανοιγεις ενα καινουριο βιβλιο και μυριζεις τα φυλλα. Δεν θελω να τελειωσει αυτη η ωρα που ειμαι μονη με το βιβλιο μου.
Ο Νοεμβρης με εχει κερδισει προ πολλου κι ευκολα αλλαζω σκηνικα διχως βαρυθυμια. Σημερα, μετα απο καιρο, θα μεινουμε το απογευμα σπιτι με την μικρη. Ενα μικρο βηχαλακι μας εδωσε την καταλληλη αφορμη να χουχουλιασουμε. Μετα απο τοσο καιρο τρεξιμο απο το τεννις στο μπαλετο κι απο εκει στους παραδοσιακους χορους, αυτο το σημερινο διαλειμμα ηταν κατι που χρειαζομουν τελικα εγω περισσοτερο. Δυσκολο να παραδεχτεις οτι κουραζεσαι επειδη αποφασισες στα 40 σου να μαθεις τεννις και παραδοσιακους χορους. Η ενεργεια και η αυτοεκτιμηση που κερδιζω απο ολο αυτο δεν αφηνει περιθωρια μετανοιας βεβαια.
Απο χθες εβαλα δειλα δειλα και τα χριστουγεννιατικα του Michael Buble. Στο σπιτι δεν εχουμε μαθηματα και θα περασει χωρις εντασεις το απογευμα. Κι ενω ηρθα κανονικα στη δουλεια σημερα, μετα εχω πλυντηρια, μαγειρεμα, καθαρισμα, ειναι καποια ψιχουλα που γινοται χρυσοσκονη και πασπαλιζουν την μερα μου μαγεια.
Καπου καπου, ισως χωνομαι στο καφε Temps de cerises για εναν αχνιστο καπουτσινο μεχρι. Εχω τοσα να περιμενω αυτες τις μερες. Στολισμους, επισκεψεις, ταξιδια, αναγνωσεις. Μια τελευταια γουλια γαλλικο φουντουκι και ειμαι ετοιμη.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

παραξενιες

Ειναι παραξενες οι τελευταιες μερες. Πολλη ενταση, εντονη αφηρημαδα κι ελειψη μνημης και συγκεντρωσης. Με αποτελεσμα να υπαρχει ενταση με την μικρη, να ξεχναω κινητα κι ακινητα και υποχρεωσεις και να νιωθω λιγακι σαν μεθυσμενη. Το συννειδητοποιησα στο τελος της εβδομαδας. Τι στο καλο να φταιει; Μηπως εγινε κατι που με αναστατωσε και μου διαφευγει;; Μηπως η πανσεληνος που ηταν χθες; Πολλα σκεφτηκα. Μεχρι που πηρα να διαβασω τις δυο σελιδες παρενεργειων που εχει το αντιφλεγμονωδες που παιρνω για τον αγκωνα μου. Ενταξει, το εγραφε καθαρα. Βρηκα καπου να στηριξω την παθογενεια αυτη. Κοντεψα να το χρεωσω στην ηλικια μου. Τα εγκεφαλικα πανε κι ερχονται πλεον στα 40.
Ευτυχως παιζει ο Δημητρης τον ρολο του πυροσβεστη στο σπιτι. Αναβω φωτιες εγω, τις σβηνει εκεινος. Ωραιο παιχνιδακι ανοιξαμε. Χθες ανεβηκα να ξαπλωσω απο τις εννιαμιση. Δεν καταφερα να διαχειριστω την λυπη της μικρης που θα αποχωριστουμε εναν καναπε απο το σπιτι και οταν κατεβηκα στην κουζινα και ειδα τον χαμο, δεν ειχα καμια ψυχραιμια να πλυνω και να τακτοποιησω. Ανεβηκα να ξαπλωσω. Πηρα αγκαλια τα σουντοκου μου και με πηρε ο υπνος. Ο Δ καταφερε και ηρεμησε την Ισμηνη κι επλυνε και τα πιατα μετα. Δωρακι στην τρελλη γυναικα του. Και για ευχαριστω, εγω ξεχασα να σκεφτω τι θα φαει σημερα για μεσημερι. Πηρα μπροκολο επειδη θυμομουν οτι ηθελε, αλλά δεν θυμομουν οτι ειχε παρει ηδη κι εκεινος. Και δεν το μαγειρεψα κιολας. Επειδη ειχε η μικρη σουπα της νονας της για μεσημεριανο, ο Δ θα μεινει νηστικος;! Ουφ! Δεν παλευομαι. Που να παω να χωθω μεχρι να συνελθω; Δεν εβαλα και το πλυντηριο με τα πουκαμισα που ηθελα χθες βραδυ. Μπορω να σου φτιαξω νεα λιστα με ολα αυτα που επρεπε να κανω και δεν εκανα αυτη την εβδομαδα!
Υπομονη. Ας ελπισουμε να ειναι απο το φαρμακο. Μιαμιση εβδομαδα ακομη και θα επανελθω στα γνωστα μου σωστα και λαθη. Αυτα τα αλλα αντι αλλων δεν τα μπορω. Με αποσυντονιζουν (στο τελεια συντονισμενο συμπαν μου).

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Λιστα Νοεμβριου

Στο σημερινο μειλ απο τις πυγολαμπιδες, μου προτεινε η Ιωαννα να δω τις λιστες που κανει η μαμα πετουνια καθε μηνα στο μπλογκ της. Ενθουσιαστηκα. Λατρευω τις λιστες! Και ξεκιναω. Εχουμε πολυ Νοεμβρη ακομη.


November Seasonal Living List:  λιστα Νοεμβριου
  • να στολισω για τα χριστουγεννα
  • να στρωσω τα χαλια
  • να διαβασω το βιβλιο "Η εποχη των κερασιων" του Νικολα Μπαρρο
  • να συννεχισω τους παραδοσιακους χορους
  • να συνεχισω το τεννις
  • να χασω ενα κιλο
  • να βολεψω την αποθηκουλα
  • να κανω μια εκπληξη στον Δ
  • να αγορασω αθλητικα για το τεννις και τον χορο
  • να παω στην Αρναια για μια μερα
  • να κατεβασω επιτελους ολα τα χειμωνιατικα
  • να κανω μια κατασκευη με την Ισμηνη

Για αρχη ειναι αρκετα νομιζω :)

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Δευτεροκαταστασεις

Τελικα, οταν κανεις δουλειες πριν το Σαββατοκυριακο για να μην εχεις πολλα το Σ-Κ, σε αφηνει με ενα σπιτι χαλια την Κυριακη. Ποτε προλαβαμε και το καναμε ανω κατω; Με δυσκολευει που δεν στεγνωνουν και τα ρουχα. Δυο μερες τα εχω απλωμενα και καταλληγω να τα απλωνω απο δω κι απο εκει, νωπα, μεσα στο σπιτι. Τα παιχνιδια της μικρης ειναι ενας μονιμος πονοκεφαλος. Δεν εχω βρει τον τροπο να τα αποθηκευω ολα στη σωστη θεση, ειναι παρα πολλα (κλασσικο παραπονο γονιων). Και δεν αποχωριζεται τιποτα!
Απο τοτε που χαλασε το ταμπλετ μου και μου εδωσε ο Δ το κινητο του, νομιζω περναω πολυ ωρα στο κινητο ψαχνοντας διαφορα. Μου εκανε παρατηρηση και η Ισμηνη. Και μερικες φορες μπορει "αδικα" να γκρινιαζει, επειδη εκεινη τη στιγμη κοιταζω μια συνταγη για κατι που κανουμε ή στελνω μηνυμα στον μπαμπα της να μας τηλεφωνησει. Αλλα οταν ενα παιδι λεει "Ολο με το κινητο σου ασχολεισαι!" κατα πασα πιθανοτητα, εχει δικιο. Οπως εχει εκεινη ωρες που επιτρεπεται να αποβλακωνεται με αυτα τα μαραφετια, αποφασισα να βαλω ωρες και στον εαυτο μου, οταν ειμαι σπιτι. Με εξαιρεση το skype για να επικοινωνω με τον Δ οσο λειπει και τις συνταγες. Εξαλλου, μεχρι προσφατα, δεν εμπαινα καθολου σε μειλ και μεσα κοινωνικης δικτυωσης τα Σαββατοκυριακα.
Σε λιγο πλησιαζει τετραημερο για εμας. Απο Πεμπτη δεν εχουν σχολειο και μεταξυ μας ευχομαι να χαλασει ο καιρος, να μεινουμε σπιτι, μπας και βγαλω τα χειμωνιατικα καποια στιγμη. Ψαχνω και κατασκευες να κανουμε. Ισως παμε και ενα μικρο ταξιδακι να δουμε τη γιαγια και τον παππου στις Σερρες.
Τις κουπες μου δεν διαλεξα ακομη για φετος.
Μεχρι στιγμης νικανε αυτες...

Μου ηρθε ορεξη για σπορια τωρα.
Το βραδυ ισως παρω ασπρα σπορια και δω ταινιουλα.